unsent poems

Nasabi na ang tinatagong simula;Pinakawalan ang nakaposas na damdamin.Hindi na kailangan ibalot sa kumot Ang mga nangangatog na tuhod. Kahit ang mga mensahe’y hindi malinawKung ito man ang simula ng kabanataO isang malungkot na pahimakasMananatiling naging masaya ako. Hindi sa kung paano ito nagwakasKundi, sa kung paano ako naging malaya. -yin

As he passes by, he glows like the morning sun.His eyes hold millions of stars because it shines. Those smiles are like one of those peaceful baysBut his hands tremble like the waves in the ocean. He always desired to be embraced.He always asked to be touched.He always cares to be loved.He’s warm like the…